Over- of ondergewicht kan gevolgen hebben voor de gezondheid van je paard. Zo loopt een  paard met overgewicht bijvoorbeeld risico op hoefbevangenheid, insulineresistentie, artritis, eczeem etc. Daarnaast kan het invloed hebben op de sportpresentaties van het paard. Maar wanneer is een paard nou te dik, te dun of precies goed op gewicht?

Zoals je vast wel gemerkt hebt is een medisch onderbouwd antwoord op het ideale gewicht van een paard niet te verkrijgen. Elk paard is namelijk anders en dient individueel beoordeeld te worden. Zo moet er rekening gehouden worden met de fysieke gesteldheid van het paard, de specifieke behoeften en de dagelijkse prestaties. Voor ons bestaat er de BMI index van het voedingscentrum, maar zo’n index voor paarden bestaat helaas niet.

Er zijn echter wel een aantal aandachtpunten om het gewicht van je paard in de gaten te houden. Een van de bekendste voor het herkennen van een goed gewicht is dat je de ribben moet kunnen voelen, maar niet zien. Bij te dikke paarden zijn de ribben niet te zien, maar ook niet voelbaar. Ook is de wervelkolom lastig tot niet te zien doordat het dieper ligt dan het vet. Daarnaast zijn de spieren lastig te herkennen en het heupbeen is ook amper te zien. 

Bij magere paarden is het spierweefsel minimaal aanwezig en zijn de hals en rug ingevallen waarbij er geen sprake is van vetbedekking. Het heupbeen, de ribben en de wervelkolom zijn goed zichtbaar. In onderstaande afbeelding kun je nagaan of jouw paard goed in conditie is, te mager is of te dik.

In de praktijk wordt het juiste gewicht bepaald door het oog van de meester. Dat oog ziet bij dressuurpaarden graag wat meer, en bij springatleten, of nog extremer, bij renpaarden het liefst wat minder. Zo worden endurance paarden vaak ingedeeld in de categorie zeer dun tot slank en worden springpaarden ingedeeld in slank tot bevleesd. Dressuurpaarden worden veelal ingedeeld in normaal tot bevleesd. 

Als je in de dressuurring wilt scoren op uitstraling, moet je op spieren zitten en niet op vet. Zwaar ziet er vaak mooi uit omdat rondingen worden geassocieerd met gezondheid en schoonheid, maar alles wat het paard extra moet meedragen belast het gehele organisme. Zo heeft een paard met overgewicht, afgezien van de gevolgen van overbelasting van de gewrichten, minder conditie, is traag, is onhandig en zal sneller zweten. Het gevolg hiervan is dat de herstelfase veel langer duurt dan bij een slank paard. Het perfecte sportpaard is krachtig, gespierd en heeft geen gram overmatig vet. Alles moet functioneel zijn.

Indien jij denkt dat er bij jouw paard sprake is van onder- of overgewicht is het altijd raadzaam het advies van je dierenarts te vragen en een bloedtest af te nemen. Via deze weg kunnen de juiste oorzaken worden vastgesteld zodat er een behandelplan kan worden opgemaakt.