De paarden aan huis is de droom van veel paardenliefhebbers. De deur uitlopen en meteen bij je paard zijn; rijden in je achtertuin; vanuit je keukenraam de paarden in de wei zien grazen...

Maar ook dagelijks meerdere keren per dag voeren, stallen uitmesten, afrastering repareren, hooi, stro en brok regelen, mestafvoer regelen, op tijd je bed uit om te voeren, oppas regelen tijdens de vakantie, op tijd thuis zijn om te voeren of paarden binnen te zetten.

Wanneer je paarden in volpension staan, hoef je in feite alleen maar heen voor de nodige poetsbeurt en om te rijden. De stal wordt uitgemest, de paarden worden in de wei gezet, er wordt gevoerd, het onderhoud aan bak, weide en stal wordt gedaan en voer en stalbedekking wordt geregeld. 

Daar tegenover staan de veelal hogere kosten en de daar geldende regels. Je hebt te maken met andere pensionklanten die het, in het positiefste geval, erg gezellig maken. Maar als het niet klikt met andere pensionklanten, als ze er een heel andere manier van denken en doen op na houden dan jij, kan het leiden tot een vervelende sfeer.

Een veel te harde of veel te losse bak. Hindernismateriaal dat blijft staan is vervelend voor de dressuurruiter, hindernismateriaal dat er telkens weer uit moet is vervelend voor de springruiter. En wanneer je net wilt gaan rijden, blijkt de bak afgeladen vol te zijn met andere stalgenoten.

Zoals een bekende voetballer al zei: elk voordeel heeft zijn nadeel. Ik heb de paarden in pension en ben daar dik tevreden over. Ja, ik erger mij ook wel eens aan de harde bak of dat mijn paard teveel hooi krijgt, maar ik weet dat de staleigenaren zich hard inzetten en dat mijn paard het goed heeft. En als ik moet kiezen: paard in pension of aan huis? Ik laat hem lekker in pension staan. En jij?