Mijn vijfjarige ruin is een vrolijke, mensgerichte, grote goedzak. Hij vindt het leuk om aan het werk te gaan en ik houd het werk dan ook zo veelzijdig mogelijk voor hem.
We hebben dit jaar een paar oefencrossen gedaan, een paar springwedstrijden en een paar dressuurwedstrijden. 
Tijdens de training vind je ons in het bos, op de galoppeerbaan, in de springbak, in de grote buitenbak of in de binnenbak.
Variatie genoeg dus. 

Toch vindt hij het blijkbaar alsnog flink slaapverwekkend. Als ik op stal kom, begroet ik hem vaak eerst. Af en toe ligt hij al, maar meestal staat hij nog rustig in zijn stal. 
Daarna loop ik even naar de kantine of haal ik alvast mijn rijspullen uit de kast.
Is het rond half acht 's avonds? Dan is de kans groot dat ik hem, zodra ik weer bij zijn stal kom, liggend in zijn stal aantref. 
Met lodderige ogen kijkt hij me vriendelijk aan en legt dan zijn hoofd weer in het stro.
Het is al meerdere keren voorgekomen dat hij op deze manier onder het werk uitgekomen is. Hij ligt dan zo lekker en hij had al de hele dag lekker buiten gelopen.
Ik vind het dan niet nodig hem weer omhoog te jagen.

Af en toe heb ik even een Penny-momentje. Dan doe ik de staldeur open en ga bij hem in het stro zitten, tegen hem aan. 
Hij legt dan zijn hoofd op mijn arm en ik zit hem een hele tijd bij zijn kaak of achter zijn oren te kriebelen. Even zo'n momentje qualitytime.

Soms heb ik 's ochtendsvroeg een wedstrijd. Vaak vlecht ik dan de avond tevoren al in zodat ik de volgende ochtend alleen maar even knotjes hoef te maken. 
Het is inmiddels meerdere keren voorgekomen dat ik bij zijn stal kwam om te vlechten en hij weer lekker in het stro lag. 
Met manenkam, schaar en elastiekjes ga ik dan naast hem staan of zitten en vlecht hem zo in. Als ik hem toch kon leren standaard te gaan liggen bij het invlechten, zou dat best makkelijk zijn.
Maar het invlechten moet dan wel rond half acht. Want dat is voor hem bedtijd.