Soms lijkt het allemaal wat tegen te zitten bij het rijden van wedstrijden.
Ken je dat?

• Je hebt hem de avond tevoren gewassen, maar de volgende ochtend zit hij weer helemaal onder de mest.
• Je vlecht 's avonds in, maar 's ochtends heeft je paard alle knotjes vakkundig weer losgeschuurd.
• Voer erbij, dwingend, vriendelijk... hoe je het ook probeert, hij vertikt het om de trailer in te gaan.
• Als hij er dan toch in staat en je bent onderweg, kun je de wedstrijdlocatie met geen mogelijkheid vinden.
• Je had je portemonnee toch meegenomen? Nergens te vinden. Hoe ga je nu op het secretariaat betalen?
• Je doet de klep van de trailer naar beneden en ziet de mest in de staart en op zijn witte benen kleven.
• Bij het opzadelen merk je dat je het springdekje bij je hebt en dit is toch echt een dressuurwedstrijd.
• Met het indraaien van de proppen komt de hoef van je paard (waar nog flink wat mest aan zat) langs je witte rijbroek. 
• Met losrijden blijkt het flink uit te lopen waardoor je veel te lang te paard zit.
• Na het losrijden, wil je paard niet bij de andere paarden vandaan en gilt hij alles bij elkaar.
• In de proef is natuurlijk het juryhokje doodeng en wil je paard er echt niet langs.
• Zo vervelend als je voorlezer verkeerd leest waardoor jij verkeerd gaat.
• Als je uiteindelijk je punten krijgt en je uiteindelijke puntenaantal van 180 naar 179 punten verbeterd is.....

Leuk hoor, wedstrijden rijden. Maar soms is het ook wel weer prettig wanneer je het weer achter de rug hebt.

Herken je dit?