Om mij heen is iedereen alweer druk in de weer met de wedstrijdplanningen. Springwedstrijden, dressuurwedstrijden en ook de eventers hebben leuke wedstrijden in de planning. Vorige jaren deed ik fanatiek mee, maar dit jaar zit dat er voor mij niet in. Dit jaar ben ik Toos Wedstrijdpaardloos.
Het stomste is ook nog dat het mijn eigen schuld is. Hoe dat zo komt?
Ik besloot een veulen te fokken....

Leuk, denk je misschien, een veulen fokken!
Maar als je, zoals ik, moeite hebt met de verkoop van lieve, schattige, pluizige veulentjes, heb je binnen korte tijd een overschot aan paarden. Gelukkig heb ik de laatste jaren maar één keer een veulen gefokt en heb ik dan ook maar één paard teveel.

Over een maand wordt het veulentje alweer drie jaar. Dit jaar mag hij wennen aan het rondjes rennen aan een touw, een zadel op zijn rug en een bit in zijn mond. Ook zal ik dit jaar voor het eerst op zijn rug gaan zitten en hem meenemen in zijn ontwikkeling tot wedstrijdpaard.

Dit klinkt allemaal erg leuk, maar het houdt ook wat anders in. Doordat ik deze jonge leukerd wil houden, zal zijn moeder verkocht moeten worden. Ik heb geld voor één paard en ik denk dat iemand anders met de merrie nog erg veel plezier kan beleven. Een 10-jarige merrie die dubbel M loopt kan een geweldig leerpaard zijn voor de juiste ruiter. De komende dagen zullen we foto's en film maken van de merrie zodat we op zoek kunnen naar haar nieuwe eigenaar.
Het is de bedoeling dat ze dit voorjaar verkocht gaat worden. En aangezien de jonge telg pas volgend jaar op wedstrijd mag, zal ik dit jaar alleen maar aan de zijkant van de wedstrijdbaan te vinden zijn.
Dus in zoverre dit jaar Toos Paardloos.