Ken je dat? Je geeft been en je paard reageert niet zoals jij wilt; hij reageert veel te traag of zwiept eens met zijn staart terwijl hij zijn tempo iets versnelt.
Je paard is dan niet voor het been. Aan het eind van de training ben je zelf buiten adem en je paard staat er nog fit bij.

Wanneer het paard niet voldoende voorwaarts reageert, hebben ruiters vaak de neiging nog meer te gaan drijven met hun been. Dat telkens drijven lijkt eerst wel te helpen, maar in feite stompt je paard hier juist op af. Wanneer de ruiter been geeft en het paard er niet op reageert en er volgt een even harde beendruk, went het paard aan deze beendruk en leert hij er niet voorwaarts op te reageren.

Je paard moet voor het been zijn zodat hij met kleine hulpen voorwaarts te rijden is. Hierdoor hoef jij niet steeds sterkere hulpen te geven om toch nog een reactie te krijgen. Als je met zachte hulpen kunt rijden, kun je zelf netter zitten. Je hoeft dan namelijk alleen maar je kuit aan te spannen en kunt verder gewoon stil blijven zitten.

Hoe krijg je je paard voor het been?
Een eerste voorwaarde is dat je paard fit en gezond is, je zadel en hoofdstel goed passen, het paard voldoende wil ontspannen en je je paard niet in de weg zit.
Wees duideljk met je hulpen. Geef een korte, zachte beenhulp met alleen je onderbeen en laat dan meteen weer los (het weghalen van de druk is al een eerste beloning voor het paard). Zorg er daarbij voor dat je paard ook kan reageren op je been, dus geef voldoende ruimte aan de voorkant. Dit doe je door je hand even iets te openen.
Reageert hij hier niet op, maak dan je beenhulp een stukje harder en nog steeds kort. Reageert hij nog niet voldoende, dan geef je hem een harde beenhulp of een tikje met je zweep. Hier gaat hij wel op naar voren.
Begin de volgende overgang naar voren op dezelfde manier: zacht, iets harder, enorm duidelijk.
Wees duidelijk en consequent!